Veur altiéd eine Venlonaer; een Blericks lied over heimwee

In aflevering 1 van de nieuwe historische rubriek van Omroep Venlo Ik weit nog good doet schrijver van Veur altiéd eine Venlonaer Chris Thenu het verhaal over de oorsprong van het nummer uit de doeken.

Het is misschien wel het dialectlied dat Venlonaren het meest in hun hart hebben gesloten: Veur altiéd eine Venlonaer. Toch was het 25 jaar geleden de bedoeling om het nummer in Blerick uit te brengen als Veur altiéd eine Wortelepin. 

De registratie van het optreden van JC Kwadraat op het balkon van het stadhuis tijdens boerebroelofsdinsdaag kent haast elke Venlonaar. Glenn Corneille op piano, Jacques-Paul Joosten, Joost Cornet en Chris Vervoort op zang en Chris Thenu als schrijver staan gebroederlijk langs elkaar met het uitzicht op de boerenmenigte.

Balkonscène

Waar het tegenwoordig normaal is dat de winnaar van de Leedjesaovend vanaf dat balkon zijn nummer ten gehore brengt op vastelaovesdinsdag, was het dat in 1995 nog niet. Wat heet: JC Kwadraat had de primeur. En dan was het nummer nog 'slechts' vierde geworden op de Leedjesaovend een paar maanden eerder. De reden dat juist zij er mochten staan, kwam doordat burgemeester John van Graafeiland erg gecharmeerd was van het nummer. Hij stond erop dat JC Kwadraat het nummer ten gehore zou brengen. En zo was de legendarische balkonscène en een traditie geboren. 'Daarna waren het alleen maar de nummers één die daar mochten staan', zegt Thenu. 'En terecht ook eigenlijk.'

Het lied betekent heel veel voor Thenu. 'Het is in alle onschuldigheid geschreven omdat mijn vrienden vroegen of ik niet eens een vastelaovesleedje wilde schrijven.'

Toch zorgde het lied bij de Leedjesaovend tot kritiek. 'Het was een ballad, totaal anders dan wat iedereen gewend was', zegt Thenu. 


Voordat het nummer überhaupt op de bühne werd gebracht, laat staan uitgroeide tot wat het nu is, werd er aan de tekst nogal wat gesleuteld. Met name één woord werd vervangen. Want het nummer heette oorspronkelijk Veur altiéd eine Wortelepin.

Barak als huis

Dat heeft te maken met Thenu's ouders. Zij kwamen een halve eeuw geleden vanuit de Molukken naar Blerick. Thenu werd geboren in het ziekenhuis in Venlo maar woonde als jonge jongen met zijn ouders in de barakken op de kazerne in Blerick. Toen hij volwassen was en zich bezig ging houden met het schrijven van liedjes, schoten de woorden van zijn Molukse moeder door zijn hoofd toen Chris Vervoort hem vroeg een lied voor Blerick te schrijven. Thenu wilde een liedje schrijven over heimwee. 'Ik vroeg ooit aan mijn moeder of ze niet terug zou willen naar Ambon? "Nee", zei ze, "jullie zijn hier, mijn kinderen. Hier is jullie leven, hier is mijn leven." Toen dacht ik al: eigenlijk ben jij voor altijd een Venlonaar.' 

Hersenspinsel

Met dat 'hersenspinsel', zoals hij het zelf noemt, ging Thenu in 1994 aan de slag. 'De zanger van het lied Chris Vervoort kende ik via mijn zus. Hij vroeg mij een lied voor Blerick te maken en toen kwam ik met Veur altiéd eine Wortelepin. Toen we Jacques-Paul Joosten en Joost Cornet erbij hadden gevraagd, speelden we het lied voor bij Jacques-Paul thuis op de Bolwaterstraat. Toen zei Joost meteen: "Nee, Chris, dit gaan we echt niet in Blerick brengen. Dit gaan we in Venlo zingen." Toen hebben we het teruggedraaid en werd het Veur altiéd eine Venlonaer.'


Ook grammaticaal klopte de Venlose versie beter. 'In de Blerickse versie stond er: ik bin zoe blie det ik heej gewaes bin want veur altied blief ik eine Wortelepin. Blij dat ik hier geweest ben, dat zeg je eigenlijk niet. Nu is het: ik bin blie det ik heej bin gewaes, want veur altiéd blief ik eine echte Venlonaer.'

Gelukkig maar dat het is veranderd, zegt Thenu. Want op de vraag wat hij zich zelf voelt, een Venlonaar of Blerickenaar, zegt hij onomwonden: 'Ik bin eine echte Venlonaer.'