advertentie VieCuri Mooi

Twee berichten van deze week

Op deze website stond donderdag een bericht, dat ik niet kon plaatsen.

De gemeente gaat de weekmarkten die niet hebben plaatsgevonden, niet in rekening brengen bij de standhouders. Ze hoeven daarover geen standgeld te betalen. Waat ein waer! Het is toch hetzelfde als je in het café om de rekening vraagt en de kastelein zegt: ‘Dat zijn dus tien klep. Voor de vijf, die je niet hebt gekloek, hoef je niet te schokke.’ Misschien snap ik het nieuws niet, ik heb geen economie gestudeerd. Ik kom aevel waal döks op de markt en in het café.

En daarmee heb ik glièk twee plekken genoemd, die ik mis. Ik hou van de toemel zaterdags op de markt. Van de harde brueëdjes van Tsjonge, tsjonge brood van vriendelijk gesprekje bij De Spriet en van de lach van Sjaak Tebben als ik om een plat stuk ‘code rood, gevaarlijk lekker’ vraag. De lekkerste kaas van Venlo.

En hoe moet dat straks in de cafés, als ze weer open zijn? Met die anderhalve meter afstand alzoeë. Ik had het erover met Marc Hesselmans van de Loco, het gezellige jongerencafé, wao ze smeis met de bein boeëte hange. In zijn ogen is het bijna onmogelijk om de nieuwe regels te hanteren. De bezoekers kunnen niet meer tegelijkertijd naar de wc. Glazen ophalen is onmogelijk. Boven de teek moet een scherm komen, dat gasten en personeel van elkaar scheidt. Je gaat naar de kroeg voor de gezelligheid en wat blijft ervan over? En hoe moet het in de Loco met de leefde? Kösse met een mondkapje op anderhalve meter afstand? Daar hoor je de minister van kwante hippe niet over.

En dan was er begin van de week het bericht, waarvan ik een beetje stil werd. Leo Hagens van Sounds, de platenzaak die hij in 1984 samen met Geert Driessen startte, gaat vervroegd met pensioen. Het vertrek, vijf maanden eerder dan gepland, is ingegeven door de onzekere economische tijden. Het afscheid van Leo Hagens moet tot in het najaar worden uitgesteld. Hopelijk dan wederom in een vol Sounds, dat hem, met het glas geheven, toezingt. Als dank voor wat hij in al die jaren heeft gerealiseerd, aevel vooral uit erkentelijkheid voor wie hij is.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx