advertentie Obesitas header week 48 en 49

De domper na de bevrijding

Truus Jacobs-Theeuwen (86) was 75 jaar geleden één van de duizenden Venlonaren die aan het einde van de oorlog werden geëvacueerd. Pas na terugkomst besefte de toen elfjarige Truus wat de oorlog allemaal had aangericht.

'Venlonaren verliest den moed niet, blijft uw vaderstad trouw, en wij zullen met Gods hulp in Venlo terugkeeren.'

Met die hartenkreet sloot burgemeester Jo Zanders de opdracht tot 'Algeheele Evacuatie der Stad Venlo' af. De burgervader had geprobeerd om de evacuatie nog tegen te houden, maar begin 1945 was het geduld van de bezetter op en moest iedereen de stad verlaten. In de publicatie waarin Zanders opdracht gaf tot evacuatie richtte hij zich ondanks alles met positieve woorden tot de burgers van de stad. Venlo lag na de bombardementen van eind 1944 in puin en samen met de beschietingen, voedseltekorten en barre kou trok de hele situatie zijn wissel op de bevolking.

Duim in de mond

Voor duizenden Venlonaren begon een barre tocht naar noorderlijker gelegen provincies. Zo ook voor de toen elfjarige Truus en haar familie. Ze woonden op de Hogeschoorweg en moesten in de barre winter van 1944-45 huis en haard achter zich laten. Ze liepen te voet, in de sneeuw, naar Straelen, waar een goederentrein op hen wachtte. Die zou de evacués wegbrengen. Op de weg erheen moest haar driejarige broertje (foto beneden links op schoot bij de vader van het gezin) de hele weg huilen. 'We hadden geen idee waarom. Hij zat er zo lekker warm bij', zegt Truus. 'Toen we in de trein zaten deed iedereen de jas uit. Mijn broertje had drie jassen aan en toen we die uit hadden gedaan, ging zijn duimpje meteen naar de mond. Dat was het dus. Hij had teveel kleren aan om zijn hand naar de mond te brengen.'


Voor het gezin van Truus ging de reis naar Leens, in Groningen. Daar werden ze eerst opgevangen in de harmoniezaal, voordat iedereen werd verdeeld over gastgezinnen. 'Ze moesten ons opnemen', zegt Truus. Aan het verblijf in Groningen bewaart ze goede herinneringen. Ook na de oorlog heeft de familie contact gehouden met de gastgezinnen. 

Fietsen naar Venlo 

Tijdens het vier maanden durende verblijf in Groningen kreeg Truus nog een zusje (foto boven, rechts op schoot bij vader). Moeder beviel van de baby in de tuinbouwschool die was omgebouwd tot ziekenhuis. Met het nieuwe gezinslid trok de familie weer terug naar Venlo. De stad werd op 1 maart bevrijd. Toen de vader van Truus dat te horen kreeg, is hij op de fiets naar Venlo gegaan. Onderweg werd hij tegengehouden. Bij Arnhem mocht hij niet meer verder; hij moest terug. Uiteindelijk bracht een oom van Truus' vader iedereen naar huis. 

Eenmaal terug in Venlo ondervond Truus pas wat er allemaal was gebeurd. De stad lag natuurlijk in puin, dat wist ze al. Mede daarom moesten de inwoners van de stad een paar maanden eerder weg. 'Alles was gejat', zegt Truus. 'Alles wat los en vast zat was gestolen. Kleren, foto's. Later gingen we weer naar school. Dat was heel raar. De juffrouw was dood, kinderen waren dood. Dat was wel heel ingrijpend. Als elfjarige heb ik dat heel erg gevonden.'

Je kunt die mensen niet de schuld geven. Alles werd gejat.

Truus Jacobs-Theeuwen


Tijdens één van de eerste processies na de oorlog, werd Truus nog eens met de neus op de feiten gedrukt. Zij liep mee met haar familie. 'Opeens zag ik drie kinderen met hun ouders langs de kant staan met onze jurkjes aan. Onze naaister had die jurkjes gemaakt dus die had niemand behalve wij. Maar ik was zo gehecht aan die processie, daar mocht je niet uit gaan. Ik wil niet zeggen dat het een zonde was als je dat wel zou doen, maar het mocht gewoon niet. Ik durfde het niet aan mijn ouders te vertellen die ook langs de kant stonden.'

Toch verwijt Truus die mensen niets. 'Je kunt die mensen niet de schuld geven. Alles werd gejat.' Op de schoolfoto van 1946 hier beneden hebben Truus en haar zusje kleren aan die ze van de HARK (Hulp Actie Roode Kruis) hadden gekregen. 

Truus en haar zus in de schoolbanken, 1946 Truus en haar zus in de schoolbanken, 1946


Toen het leven na de oorlog weer langzaam op gang kwam, moest Truus helpen in huis. Als oudste moest ze naar de huishoudschool. 'Ik wilde eigenlijk verder leren, maar hoe graag ik ook had gewild, ik moest helpen in huis.'

Op latere leeftijd heeft Truus die leerdrang toch nog gestild. 'Ik heb daar altijd een beetje last van gehad. Daarom heb ik altijd tegen mijn zoons gezegd: maak eerst je school af, dan heb je een diploma. Ik kon het niet. Toch ben ik later, toen ik ouder was, Engels en Italiaans gaan leren. Gewoon omdat ik wilde leren. En ik heb het gedaan.'

Bekijk hier het hele interview met Truus Jacobs-Theeuwen:

advertentie Jacobs
Einde voor markante loopbrug Urbanusweg
SLOOP

Einde voor markante loopbrug Urbanusweg

SLOOP

Einde voor markante loopbrug Urbanusweg

Canon is deze week gestart met het demonteren van de loopbrug bij het oude hoofdkantoor van het bedrijf aan de Sint Urbanusweg.

GGD: druk in teststraat, opschalen nog niet nodig
CORONA

GGD: druk in teststraat, opschalen nog niet nodig

Het is druk in de coronateststraten van de GGD, ook in Venlo. Toch is het volgens de GGD Limburg-Noord op dit moment nog niet nodig om op te schalen.

Saskia van Ewijk dankt de automobilist die haar aanreed
BOEK

Saskia van Ewijk dankt de automobilist die haar aanreed

'Eén moment', zo heet het boek van de Blerickse Saskia van Ewijk. In één moment veranderde haar leven volledig, toen ze vorig jaar werd aangereden door een auto. Het schrijven van het boek heeft haar geholpen bij de verwerking.

Inclusief Venlo: veel gepraat, weinig concrete daden
POLITIEK

Inclusief Venlo: veel gepraat, weinig concrete daden

Werken aan een inclusieve samenleving waarin iedereen kan meedoen, wat je afkomst, opleiding, seksuele geaardheid of beperking ook is. Dat was het belangrijkste onderwerp voor de gemeenteraad bij zijn aantreden in 2018. Het bleef bij mooie woorden.

Viaduct A73 krijgt naam van omgekomen militair René Zeetsen
EERBETOON

Viaduct A73 krijgt naam van omgekomen militair René Zeetsen

Het viaduct van de A73 over de Venloseweg heet vanaf vrijdag ‘kapitein René Zeetsen’. Het is een eerbetoon aan de militair vlieger uit Hout-Blerick die in 2015 om het leven kwam bij een helikoptercrash in Mali.

Hoe inclusief Venlo een praatcircus werd om (soms) moedeloos van te worden
RECONSTRUCTIE

Hoe inclusief Venlo een praatcircus werd om (soms) moedeloos van te worden

Een werkgroep met daarin alle politieke partijen uit de Venlose gemeenteraad worstelde drie jaar lang met het thema inclusie. Een reconstructie.

advertentie Jacobs
Inclusief Venlo: veel gepraat, weinig concrete daden
POLITIEK

Inclusief Venlo: veel gepraat, weinig concrete daden

Werken aan een inclusieve samenleving waarin iedereen kan meedoen, wat je afkomst, opleiding, seksuele geaardheid of beperking ook is. Dat was het belangrijkste onderwerp voor de gemeenteraad bij zijn aantreden in 2018. Het bleef bij mooie woorden.

Viaduct A73 krijgt naam van omgekomen militair René Zeetsen
EERBETOON

Viaduct A73 krijgt naam van omgekomen militair René Zeetsen

Het viaduct van de A73 over de Venloseweg heet vanaf vrijdag ‘kapitein René Zeetsen’. Het is een eerbetoon aan de militair vlieger uit Hout-Blerick die in 2015 om het leven kwam bij een helikoptercrash in Mali.

Hoe inclusief Venlo een praatcircus werd om (soms) moedeloos van te worden
RECONSTRUCTIE

Hoe inclusief Venlo een praatcircus werd om (soms) moedeloos van te worden

Een werkgroep met daarin alle politieke partijen uit de Venlose gemeenteraad worstelde drie jaar lang met het thema inclusie. Een reconstructie.