advertentie

Rundumhausen (2)

Als in de winter de verwarming hoog staat en het boven de twintig graden in de kamer is, ploef ik van de hèts. Niet zo’n knal als op de Keulsepoort, maar toch. Donderdagmorgen vond ik het fris in dezelfde kamer.

De ramen hadden opengestaan en het was er 23 graden. Vroeger kreeg je van mensen die op vakantie waren kaartjes. Voorop een foto van de camping, waar ze verbleven. Of van een toeristische attractie in de buurt. Achterop stond vaak: ‘Hier alles goed’. Eronder was een stralend zonnetje getekend met vermelding van de temperatuur: 35°! Vijfendertig graden, je was glièk jaloers, vooral door het uitroepteken. De zomer in Nederland was destijds smeis een langgerekt regenseizoen tussen lente en herfst. Zo’n groet uit het buitenland was soms dagenlang onderweg. Een enkele keer waren de vakantiegangers alweer bruinverbrand thuis, voordat hun ansichtkaart in de brievenbus lag. Hebben jullie dit jaar trouwens al zo’n ouderwetse, analoge vakantiegroet gekregen van iemand? Wij niet. We hebben er aevel ook nog geen gestuurd vanuit Rundumhausen

Schreef ik vijfendertig graden? Dinsdagavond was de gevoelstemperatuur nog hoger in café Take Five. Het was de laatste avond dat Pieter Kakisina er achter de teek stond. Na veertig jaar aan de tap in achtereenvolgens het O.O.C., de Gouden Tijger, Locomotief en Take Five is hij met pensioen. Piet had het liever stil gehouden. Geen trala, gala of blabla. Er is in Venlo aevel altijd de tamtam. Alzoeë höfde ’t zich om dank te brengen aan deze sympathieke kastelein van de oude stempel. Piet was een gentleman-gastheer. Voor dames was hij extra galant. Ik genoot van het sierlijke gebaar waarmee hij een glas bier voor je zette. Op zijn best was hij op Aswoensdag. Hij zorgde ervoor dat alles Pietfijn geregeld was voor het hieëringschelle. Hopelijk verdwijnt deze traditie niet. Hieëringschelle hoort bij Aswoensdag en niet op de zaterdag na vastelaovend. 

De fijnste periode van onze vakantie Rundumhausen is trouwens aangebroken. In het Julianapark zijn de eerste parcaholics aan de slag gegaan. Het zijn veteranen met dertig of meer dienstjaren, aevel ook debutanten. Ze vinden elkaar in het delen van verhalen van vroeger en van eerste indrukken. Het Zomerparkfeest is een feest van verbinding gedragen door vrijwilligers, het zit in het DNA van Venlo - mon amour

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

advertentie

Lees ook deze artikelen