advertentie VieCuri Mooi

In tijden van corona (4)

We zijn op coronanieuws-dieet. Het houdt concreet in, dat we de nieuwsuitzendingen op de televisie doseren.

Het is niet ingegeven vanuit desinteresse, het tegendeel is waar. We schermen ons af, omdat we van de voortdurende berichtenstroom over de pandemie en de analyses en reacties de mismood kriège. Hoe het dieet zo gekomen is?

Het begon vorige week. Door de BN’er met de opgetrokken wenkbrauw, het tuitmondje en de litse. Jort Kelder had het over het redden van ‘te dikke 80-plussers. die gerookt hebben’. Het zou ten koste gaan van onze economie. De personificatie van de Amsterdamse grachtengordel kwam ermee op de tv. Uiteraard kwam daarop een stroom van reacties op gang in weer andere programma’s. De kletskousencarrousel ging rondjes draaien in de allerhoogste versnelling. Hoe schril en vals klinkt zo’n draaimolen, als je hoort van kennissen die ziek zijn of aan corona overleden? Het weekend begon en wij dachten, moeten we nieuws van dit gehalte, deze prietpraat, blijven volgen? Is het niet raadzamer om een dag van alle schermen weg te blijven, de houtkachel aan te maken en plaatjes te gaan draaien? Townes van Zandt bijvoorbeeld of Bruce Springsteen? Ja dus! Os gemood fleurde ervan op.

Hoe blijf je gezond in tijden van corona? We moeten ons blijven houden aan de fameuze anderhalve meter. Hoe moeilijk of verdrietig het soms is. De klevieëters döks wassen, verslap daarin niet. Ons coronanieuws-dieet blijkt aevel ook heilzaam. Zeker als daarbij een balans ontstaat tussen hard nieuws en zacht nieuws. Haos dagelijks dienen zich in ’t stedje initiatieven aan, waarbij we een positief gevoel krijgen. Twee voorbeelden. Op initiatief van Cultuurimpuls Venlo gaan leerlingen van vier basisscholen kleur geven aan hun wijk met een raamgedicht, een collage, een stoepkrijttekening en een bloemenbom. Afgelopen maandag is de Volkskeuken van start gegaan. De non-profitorganisatie wil gezond eten bereikbaar maken voor iedereen, die daar zelf niet toe in staat is of er de tijd niet voor heeft. De opbrengst en wat overblijft van het eten gaat naar de Voedselbank, hoorde ik van Jacky van der Velden. En wat aevel ook belangrijk is: de stemming onder de kokende vrijwilligers is opperbest.

Onbezorgd in een groep samenzijn is vooralsnog onmogelijk. Het virus heeft het ons afgenomen. We zijn op zoek naar een nieuw samen. In initiatieven als deze tekenen zich daarvan de contouren af. Blièf gezônd!

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx