advertentie VieCuri Mooi

Hertverwermende wäörd

Maandagavond pakte ik de krant uit de bus. Eronder lag een envelop die in het weekend was bezorgd. De afzender was Jocus.

Het bleek een brief van Vors Joeccius. Hertverwermende wäörd in een ongewone periode van het jaar. Aevel… wat is gewoon of ongewoon in deze dagen, waarin donkere wolken boven ’t stedje samengepakt zijn?

De vastelaovend, schrijft Roel Versleijen, brengt en houdt Venlo samen. De mensen hebben behoefte aan iets positiefs. Vijfenzeventig jaar geleden, was dat ook. Na vijf jaar ondergedoken te zijn geweest, was in november van het bevrijdingsjaar alweer een Pronkzitting. In 1946 trok de eerste naoorlogse optóch van Jocus door de puinstad. Waarmee maar gezegd is: van alle onbelangrijke zaken, is vastelaovend veur minnigein de belangrijkste. De vastelaovend van 2021 wordt misschien anders dan we gewend zijn. Hoe anders? Daar kan nu niemand iets zinnigs over zeggen. De joeks en jen laten we ons ook door corona aevel niet ontnemen.

Gisteren liepen we door de buurt. Omdat al weken uitstapjes buiten Venlo niet meer mogelijk zijn, maken we vaak een ommetje. We kwamen bij de Panhuismolen, de vièver van Traas zeiden we vroeger. Op een grasveld ligt een boomstam, die langzaam vermolmt. Hij is niet in stukken gezaagd en weggevoerd. Gelukkig, want uit de boomstam schieten jonge takken op, boompjes al. Het nieuwe groen symboliseert de levenslust en veerkracht, die ook de vastelaovend eigen is.

Iets anders. Voor morgen is boutwaer voorspeld. Je kunt niet in de haof zitten, dus kijk om twee uur naar NPO 2. BNNVARA zendt de registratie uit van Heel Limburg is vrij. Aan de manifestatie over oorlog en bevrijding in Venlo, die op 3 maart voor het stadhuis te zien was, is door een grote groep mensen met veel creativiteit - aevel bovenal met veel leefde - gewerkt.

Hierboven schreven we hertverwermende wäörd. Die zie je steeds meer achter ramen. Net als tekeningen van de regenboog. Zoals de glinsterende regenboog van de vierjarige Rosa Geutjes in onze straat. Enkele huizen verderop is een hertverwermend raamgedicht in het Venloos, met eromheen kleine en grote handafdrukken:

Now mot alles op aafstand
Weinig minse persuunlik ontmoete
Daorum vanachter dees raam
Veur og allemaol un virtuele hand
En de hertelikke groete

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx