advertentie

Een wonderlijk toeval

In deze tijden van corona, allereerst een veilige tentoonstellingstip. In de kleinste galerie van Nederland, aan Klein Stalberg tussen de Burgemeester van Rijnsingel en de Heutzstraat, is een diorama te zien van de bevrijding. Het is in de gevel van het huis, waar de kieëbus van unne hiep naar buiten steekt. 

Met foto’s uit 1945 hebben Phil en Huub Eickmans een decor van de Venlose binnenstad gecreëerd. Daarin staat een Amerikaanse speelgoedjeep. Mooi is het puin, waaruit een bleumke geit bleuje en waarop een miniatuur Jocusmuts ligt. Het gevoel voor detail en maatvoering spreekt ook uit de Duitse affiches die beklad zijn en de Nederlandse vlaggen. De minigalerie is 24/7 open. Je moet aevel wel bukken, het diorama is namelijk op enkelhoogte.


Nog meer cultureel nieuws. Afgelopen zondag kregen we een rondleiding door het voormalige postkantoor. Over een tijd opent Museum Van Bommel Van Dam er zijn deuren. Ik kende van het gebouw alleen maar de grote publieksruimte op de benedenverdieping. In de plannen wordt dit een grand café. 
Zondag zijn we door het hele gebouw gelopen, ook door de kelders en zolders. Het was een openbaring, wat een immense ruimtes. De kelders hadden onze bijzondere interesse. Omdat alle grote horeca-etablissementen in de Tweede Wereldoorlog beschadigd of verwoest waren, gaf de directie van de PTT na de bevrijding toestemming om de postkantoorkelders als feestaccommodatie te gebruiken. Giel Aerts speelde er, sociëteit De Prins van Oranje nam er zijn intrek en Jocus hield er zijn prinsenbals. De Postkelder was dé tref van Venlo. Waar de bezoekers destijds niet op uitgekeken raakten, waren de wandschilderingen van kunstenaar Wim Visser.
Hij had zich laten inspireren door gebeurtenissen uit de Venlose geschiedenis. We waren razend benieuwd of de wandschilderingen er nog waren. We kennen ze namelijk alleen maar van foto’s. Helaas, de muren van de kelders zijn overgeschilderd. Gans overgeschilderd? Nee. Ooit zijn twee kastjes opgehangen. Bij de schilderbeurt is er netjes omheen gewerkt. De kastjes zijn inmiddels weg… en twee fragmenten van de wandschildering zijn tevoorschijn gekomen. We zien zwierige slierten verf. Door een wonderlijk toeval zijn aevel ook de naam van de kunstenaar Wim Visser en de datering ’45 weer te lezen.


Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

advertentie

Lees ook deze artikelen