advertentie VieCuri Mooi

D’n duùvel schiet…

Tijden van weleer lijken te herleven in Limburg. Kort gezegd komt het op het volgende neer.

Wat betreft subsidies voor cultuur hing Noord-Limburg decennia aan de letste mem. Het zicht vanuit het provinciehuis reikte niet verder dan Haele. Alles wat noordelijker lag, moest geld naar Maastricht bringe. Om Jeu Sprengers vrijelijk te citeren. Onder maatschappelijke druk is zaak gemaakt van spreiding van cultuurgelden over de hele provincie.

Aevel… de klok wordt misschien weer teruggedraaid. Cultuurtank Limburg heeft een advies voorgelegd aan de provincie voor de verdeling van ruim elf miljoen euro subsidie. Wanneer het aan de denktank ligt, zijn twintig cultuurmakers uit Zuid-Limburg verzekerd van vier jaar lang provinciale Cultuurplan-subsidie. Midden-Limburg is vertegenwoordigd met één organisatie: het Limburg Festival uit Roggel. Noord-Limburg krijgt genne roeije cent uit deze pot. In ’t stedje is het Zomerparkfeest kind van de rekening. Na acht jaar verliest het de status van Cultuurplaninstelling. Anders gezegd, dit gemeenschapsgeld gaat haos gans naar één regio. Naar Zuid-Limburg. D’n duùvel schiet altièd op de groeëtste houp.

Het advies druist regelrecht in tegen het landelijk beleid. De Raad voor Cultuur, het adviesorgaan van de regering, maakt zich juist sterk voor een eerlijkere spreiding van
cultuurgelden over de regio’s.

Iets compleets anders. Zutjesaan laten we de lockdown achter ons. Afgelopen week zijn we naar de markt geweest, hebben we een sperrejuskroket gegeten en op het terras gezeten. Goed nieuws in drievoud, alzoeë. Het bezoek aan de markt kreeg een rand van weemoed. Ik zette de fiets weg bij het voormalige Alla Casa van Beppo zaliger. We missen onze magistrale mopperkont nog steeds. Zijn onnavolgbaar ingerichte pizzeria is tijden geleden gestript.

Links naast de deur de druif van Beppo Sef Derkx

Jaren geleden ging ik ook naar de markt en zette ik er ook mijn fiets weg. Beppo was doende met het planten van een druivenstruikje. Hij had het meegenomen uit Italië. Het was een heerlijke soort, ook de wijn ervan was geweldig. Geestdriftig vertelde hij erover in zijn moeilijk te volgen Beppiaans, een talenmix van Duits, Nederlands, Venloos en een vleugje Italiaans. Hij zag het helemaal voor zich hoe de druif na verloop van tijd de gevel van zijn eetgelegenheid zou bedekken. Wie spiètig, dat hij op een mooie Pinksterdag niet meer kon genieten van zijn bloeiende druif.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx