Comeback Pienda Wullem

De onthulling van het beeld in de Jodenstraat was gepland voor maart. Door corona moet Tsen Koa Pai alias Pienda Wullem aevel wachten.

Er wordt nu gehoopt op midden mei. Tsen Koa Pai is legendarisch geworden door zijn ambulante handel in gebrande pinda’s en andere snoepwaar. Tijdens de vastelaovend en kermis en rond thuiswedstrijden van VVV deed hij goede zaken. Hij was in de weekenden ook te vinden in danszalen. De mythe van Pienda Wullem wil, dat hij onder zijn snoepwaar condooms op voorraad had. Er zal schande van zijn gesproken in de brave jaren vijftig.

In de Jodenstraat stond een bronzen beeld van Pienda Wullem. De sculptuur is in 2016 gestolen en waarschijnlijk omgesmolten. Wie doet nu zoiets? Zwens zou zo’n kunstdief moeten krijgen. Hans Reijnders kreeg de opdracht een nieuw beeld te vervaardigen. De kunstenaar koos niet voor brons, maar voor Ierse hardsteen. Uit dat materiaal heeft hij naar eigen zeggen: ‘Pienda Wullem bevrijd’. Herm Pollux heeft model gestaan.

We hebben een tijdje terug de creatie in wording mogen zien. Minseleef, het wordt prachtig. We kunnen niet wachten op de comeback van Pienda Wullem. De mythe van de condooms keert terug in de sculptuur. Reijnders is daarvoor op werkbezoek geweest in De Condomerie in Amsterdam. De eigenaar van deze speciaalzaak is laaiend enthousiast. Nergens anders staat een beeld dat verwijst naar condooms. De Condomerie is daarom productsponsor geworden. Hoe precies, houdt de beeldhouwer geheim.

Aevel… stel Pienda Wullem was opeens in levende lijve terug in ‘t stedje. Wat zou hij staune, dat Venlo met beelden de herinnering bewaart aan de illustere stadsfiguren Baer de Woers en Marokko. En aan hemzelf. Alle drie waren Einzelgänger, op wie de goegemeente destijds neerkeek. Een bronzen beeld van Lambert Francken, De Woers alzoeë, de beheerder van de puinplaats? Of van de oud-legionair Sjraar van den Akker, Marokko voor wie ieder kind floep had? Standbeelden alzoeë van kroegtijgers en huurders van onooglijke kamertjes in pensions. Tijdgenoten zouden het afgedaan hebben als wazel. Van roomse heiligen zet je beelden in de openbare ruimte of van verdienstelijke personen uit de bovenlaag van de bevolking, het liefst mannen met een onberispelijke levenswandel. Zo was lang de heersende opvatting.

Vanuit historisch perspectief zijn de beelden van Pienda Wullem, Baer de Woers en Marokko aevel alleen maar toe te juichen. Het is prachtig dat dit Dreejspan straks weer herenigd is in de Jodenstraat. Waarom? Omdat hiermee recht wordt gedaan aan stadsgenoten die ooit niet meetelden. Aan mensen in de marge, van wie we allewiels begrijpen, dat ook zij onlosmakelijk verbonden zijn met de geschiedenis van ‘t stedje.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx